Zielone osiedle mieszkaniowe

Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta przeprowadza analizy urbanistyczne dotyczące różnych terenów miasta. We współpracy z Wydziałem Architektury Politechniki Krakowskiej powstało wiele studenckich prac semestralnych i dyplomowych przedstawiających koncepcje osiedli mieszkaniowych. Prezentujemy wyróżnioną pracę dyplomową będącą wizją osiedla zlokalizowanego na terenie nieczynnych wyrobisk gliny w dzielnicy Dąbrówka. Autorem pracy jest Michał Lichoń.

„Głównym celem projektu było stworzenie, w Nowym Sączu, jednostki urbanistycznej, będącej osobnym organizmem śródmiejskim, łączącym w sobie podstawowe potrzeby i zależności życia miejskiego w mniejszej skali. W czytelnym układzie przestrzennym zawarte są możliwości realizowania potrzeb związanych z: mieszkaniem, wypoczynkiem, pracą, edukacją i zaopatrzeniem. Założenie urbanistyczne posiada charakterystyczny „kręgosłup”, o funkcji rekreacyjno usługowej, na której końcu osi znajduje się kopiec widokowy oraz część technologiczna z instytucjami, firmami naukowo-badawczymi, formującymi charakter parku technologicznego całego założenia.
Kolejnym zasadniczym celem projektowania było stworzenie miejsca i takiej architektury mieszkalnej, która była by zasymilowana z charakterem i skalą otaczających terenów, zabudowy oraz nie stwarzała żadnego dysonansu estetycznego względem klimatu miejsca, a jednocześnie wzbogaciłaby miasto o charakterystyczne założenie urbanistyczne będące jej wizytówką. Ponad to, projektowany park technologiczny realizowany będzie zgodnie z coraz bardziej popularną teorię architektury zrównoważonej, czyli zgodnej z wymogami szeroko rozumianej ochrony środowiska i ekologii, zgodnej z zasadami technicznego racjonalizmu i realizującej kulturowe potrzeby mieszkańców.
Projekt wykreowany został w opozycji do powszechnie realizowanych rozwiązań budownictwa mieszkaniowego, gdzie na 80 mieszkań funkcjonuje 400 metrów kwadratowych podwórka, gdzie w niektórych porach dnia występują problemy komunikacyjne przy wyjazdach, gdzie brak jakiejkolwiek powierzchni zielonej prywatnej, gdzie przy budynkach, w których funkcjonuje kilkadziesiąt mieszkań panuje całkowita anonimowość, gdzie odległość do podstawowych usług czy przestrzeni publicznych jest nieosiągalna pieszo, gdzie nie ma żadnej możliwości utożsamiania się z rejonem i jego mieszkańcami, gdzie nie ma poczucia przynależności, dlatego też, osiedle w Nowym Sączu ma za zadanie stać się przykładem, wizytówką założenia urbanistycznego, które będzie zawierało wszystkie elementarne zasady kształtowania zdrowego środowiska mieszkalnego.”